Karapenis

Değişmez bir kural vardır insan hayatında, -Aslında ne olduğumuz- Yani yaradanın bizi dünyaya hangi temel özelliği yükleyerek gönderdiği. Biz sonradan teknisyen, memur, hemşire, amele, şoför vesaire kimlikler takarız. Bu temel özelliğimiz sadece hayatı kazanma yeteneği olmakla kalmaz, aynı zamanda gücümüz ve savunmamız olur. Diğer insanlarda ancak eğitim ve tecrübe ile elde edilme ihtimali olan özellik bizde doğuştan yüklüdür. Not: Bu dediğim özellik sadece bir meslek gibi görülmemeli, inat, dayanıklılık, öne atılma, deniz insanı olma, hayvan dostu olma, inşaa etme içgüdüsü, savaşçı kimlik. Bir de kendime baktım, benim temel özelliğim ne diye. Orada işte, birkaç temel özelliğimin bilerek veya yanlışlıkla bana yüklendiğini gördüm. Sadece sevdiğim işleri akılalmaz bir sürat ve beceri ile yapmak. Ama bu özellik benden beklentileri yükseltti ve bunu çoğunlukla köreltiyorum. Bir ikincisi, ağırlama ve hizmet davranışı. Bu da sadece sevdiğim ve kendimi borçlu hissettiğim insanlara yönelik oldu. Bir üçüncüsü, sabırla çözüme ulaşabilme. Ama bu sabırın faturası da geçen ömür oldu, artık sabrımı da gömdüm. Bir dördüncüsü ise karşı cinsin en beğendiği özelliklere bürünebilme yeteneği. Ama bu yetenek beni ben olmaktan çıkardığı için sabit kişiliğe dönmek daha iyi dedim. Bir beşincisi ne derseniz, bence burada durun, bu kadar fırınlanmışlık, bu kadar yaşanmışlık, bu kadar ağır tecrübeler sonucu, kendimi kararmış bir penise benzetiyorum baştan aşağı. Orjinalimden bişey kalmadı, gire çıka gire çıka rengim kahverengiden karaya döndü, artık aralarda bir yerdeyim ama şeklim şemalim yerli yerinde.